उर्मि जिंकण्याची
कॅरोली टकास हा हंगेरीयन सैनिक १९३८ मध्ये जगातला प्रथम श्रेणीचा पिस्तूल शूटर म्हणून ओळखला जात होता.१९४० मध्ये टोकियो येथे होणाऱ्या ऑलिम्पिक स्पर्धेतील सुवर्ण पदकाचा तोच एकमेव दावेदार होता नव्हे तर तोच सुवर्ण पदक जिकणार हे सर्वांनाच माहीत होते पण या स्पर्धेच्या एक महिना अगोदर एक दुर्घटना घडली की ज्या घटनेने कॅरोलीच्या जीवनाला हादरवून सोडले. सैन्यातील युद्ध सरावावेळी कॅरोलीच्या उजव्या हातातच ग्रेनेडचा स्फोट होऊन त्याचा उजवा हात कायमस्वरूपी निकामी झाला.कॅरोलीचे सुवर्णपदक जिंकण्याचे स्वप्न संपले होते.
आपले ऑलिम्पिकमध्ये सुवर्णपदक जिंकण्याचे स्वप्न भंगल्यामुळे व नेमका उजवा हातच गमावल्यामुळे कॅरोलिन प्रचंड निराश झाला होता. त्याच्या सहकाऱ्यांसह बऱ्याच लोकांना कॅरोली पुन्हा कधीच मैदानात उतरणार नाही असे वाटत होते पण कॅरोली वेगळाच विचार करत होता. त्याने जे काही गमावले होते त्यापेक्षा जे काही त्याच्याकडे होते त्यावरती लक्ष दिले. त्याने डाव्या हाताने शूटिंगच्या सराव सुरू केला. तो कित्येक महिने कठोर सराव करत राहिला.महत्वाचे म्हणजे त्याने सरावादरम्यान कधीच उजवा हात निकामी होण्यावर दुःख व्यक्त करण्यात वेळ घालविला नाही.त्याने आपले संपूर्ण चित्त फक्त डाव्या हातावर केंद्रित केले होते. मनाची प्रचंड एकाग्रता, ज्वलंत इच्छाशक्ती व पुन्हा एकदा उभं राहण्याच्या निर्धारामुळे त्याने डाव्या हातालाही उजव्या हाताप्रमाणेच शूटिंगमध्ये पारंगत केले.
१९३९ मधील हिवाळ्यात होणाऱ्या हंगेरीयन नॅशनल पिस्तूल शूटिंग चॅम्पियनशिप मध्ये कॅरोलीने फक्त सहभागच घेतला नाही तर सर्वांना आश्चर्यचकित करत ती स्पर्धाही जिंकली. कॅरोलीचे मनोबल प्रचंड वाढले होते.तो प्रचंड आत्मविश्वासाने पुन्हा एकदा ऑलिम्पिकसाठी तयार झाला पण दुसऱ्या महायुद्धामुळे १९४० व १९४४ च्या ऑलिम्पिक स्पर्धा होऊ शकल्या नाहीत पण कॅरोली प्रचंड आशावादी होता तो न थांबता सराव करत राहिला. १९४८ मध्ये लंडनमध्ये झालेल्या ऑलिम्पिक मध्ये त्याने सुवर्णपदक पटकावले. त्यावेळी तो ३८ वर्षाचा होता. कॅरोलीने त्या दिवसासाठी १० वर्षे तपश्चर्या केली होती. पुढे १९५२ मध्ये हेलसिंकी येथे झालेल्या ऑलिम्पिक मध्येही त्याने सुवर्णपदक पटकावले आणि सलग दोन वेळा सुवर्णपदक मिळविण्याचा विश्वविक्रम केला.
कॅरोलीच्या जीवनात घडलेल्या अपघाताने त्याच्यातील विश्वविजेता संपवण्याचा प्रयत्न केला परंतु तो पुन्हा कणखरपणे उभा राहिला आणि फक्त विश्वविजेताच नव्हे तर एक जिंकण्याचा मूर्तिमंत प्रेरणास्रोत म्हणून जगासमोर आला. हे शक्य झाले केवळ त्याच्यातील अनपेक्षित घटनांकडे सकारात्मक वृत्तीने पाहण्याच्या दृष्टीकोणामुळे, जे आपल्याकडे नाहीये त्यापेक्षा जे आपल्या जवळ आहे त्याकडे स्रोत म्हणून पाहण्याच्या जाणिवेने,आव्हानाला ही आव्हान देईल अशा दुर्दम्य इच्छाशक्तीने,गगनचुंबी हिमालयासारख्या अचल निश्चयाने,वादळातही तेवत राहणाऱ्या ज्योतिप्रमाणे सतत आशावादी राहण्याने आणि सूर्याची प्रखरता डोळ्यात उतरवुन आपल्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करून हृदयाच्या प्रत्येक ठोक्यात जिंकण्याची उर्मी सतत जिवंत ठेवल्यामुळे.
आपल्या जीवनात संकटे येतात ती आपल्यातील यशशिखरावर घेऊन जाणाऱ्या क्षमतांची जाणीव होण्यासाठीच. गरज आहे ती कॅरोलीन सारखी जिंकण्याची उर्मी बाळगण्याची.
*Let's prepare yourself to win the world.
Mr.Abhijeet Manav.
(Mind trainer & NLP practitioner)
कॅरोली टकास हा हंगेरीयन सैनिक १९३८ मध्ये जगातला प्रथम श्रेणीचा पिस्तूल शूटर म्हणून ओळखला जात होता.१९४० मध्ये टोकियो येथे होणाऱ्या ऑलिम्पिक स्पर्धेतील सुवर्ण पदकाचा तोच एकमेव दावेदार होता नव्हे तर तोच सुवर्ण पदक जिकणार हे सर्वांनाच माहीत होते पण या स्पर्धेच्या एक महिना अगोदर एक दुर्घटना घडली की ज्या घटनेने कॅरोलीच्या जीवनाला हादरवून सोडले. सैन्यातील युद्ध सरावावेळी कॅरोलीच्या उजव्या हातातच ग्रेनेडचा स्फोट होऊन त्याचा उजवा हात कायमस्वरूपी निकामी झाला.कॅरोलीचे सुवर्णपदक जिंकण्याचे स्वप्न संपले होते.
आपले ऑलिम्पिकमध्ये सुवर्णपदक जिंकण्याचे स्वप्न भंगल्यामुळे व नेमका उजवा हातच गमावल्यामुळे कॅरोलिन प्रचंड निराश झाला होता. त्याच्या सहकाऱ्यांसह बऱ्याच लोकांना कॅरोली पुन्हा कधीच मैदानात उतरणार नाही असे वाटत होते पण कॅरोली वेगळाच विचार करत होता. त्याने जे काही गमावले होते त्यापेक्षा जे काही त्याच्याकडे होते त्यावरती लक्ष दिले. त्याने डाव्या हाताने शूटिंगच्या सराव सुरू केला. तो कित्येक महिने कठोर सराव करत राहिला.महत्वाचे म्हणजे त्याने सरावादरम्यान कधीच उजवा हात निकामी होण्यावर दुःख व्यक्त करण्यात वेळ घालविला नाही.त्याने आपले संपूर्ण चित्त फक्त डाव्या हातावर केंद्रित केले होते. मनाची प्रचंड एकाग्रता, ज्वलंत इच्छाशक्ती व पुन्हा एकदा उभं राहण्याच्या निर्धारामुळे त्याने डाव्या हातालाही उजव्या हाताप्रमाणेच शूटिंगमध्ये पारंगत केले.
१९३९ मधील हिवाळ्यात होणाऱ्या हंगेरीयन नॅशनल पिस्तूल शूटिंग चॅम्पियनशिप मध्ये कॅरोलीने फक्त सहभागच घेतला नाही तर सर्वांना आश्चर्यचकित करत ती स्पर्धाही जिंकली. कॅरोलीचे मनोबल प्रचंड वाढले होते.तो प्रचंड आत्मविश्वासाने पुन्हा एकदा ऑलिम्पिकसाठी तयार झाला पण दुसऱ्या महायुद्धामुळे १९४० व १९४४ च्या ऑलिम्पिक स्पर्धा होऊ शकल्या नाहीत पण कॅरोली प्रचंड आशावादी होता तो न थांबता सराव करत राहिला. १९४८ मध्ये लंडनमध्ये झालेल्या ऑलिम्पिक मध्ये त्याने सुवर्णपदक पटकावले. त्यावेळी तो ३८ वर्षाचा होता. कॅरोलीने त्या दिवसासाठी १० वर्षे तपश्चर्या केली होती. पुढे १९५२ मध्ये हेलसिंकी येथे झालेल्या ऑलिम्पिक मध्येही त्याने सुवर्णपदक पटकावले आणि सलग दोन वेळा सुवर्णपदक मिळविण्याचा विश्वविक्रम केला.
कॅरोलीच्या जीवनात घडलेल्या अपघाताने त्याच्यातील विश्वविजेता संपवण्याचा प्रयत्न केला परंतु तो पुन्हा कणखरपणे उभा राहिला आणि फक्त विश्वविजेताच नव्हे तर एक जिंकण्याचा मूर्तिमंत प्रेरणास्रोत म्हणून जगासमोर आला. हे शक्य झाले केवळ त्याच्यातील अनपेक्षित घटनांकडे सकारात्मक वृत्तीने पाहण्याच्या दृष्टीकोणामुळे, जे आपल्याकडे नाहीये त्यापेक्षा जे आपल्या जवळ आहे त्याकडे स्रोत म्हणून पाहण्याच्या जाणिवेने,आव्हानाला ही आव्हान देईल अशा दुर्दम्य इच्छाशक्तीने,गगनचुंबी हिमालयासारख्या अचल निश्चयाने,वादळातही तेवत राहणाऱ्या ज्योतिप्रमाणे सतत आशावादी राहण्याने आणि सूर्याची प्रखरता डोळ्यात उतरवुन आपल्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करून हृदयाच्या प्रत्येक ठोक्यात जिंकण्याची उर्मी सतत जिवंत ठेवल्यामुळे.
आपल्या जीवनात संकटे येतात ती आपल्यातील यशशिखरावर घेऊन जाणाऱ्या क्षमतांची जाणीव होण्यासाठीच. गरज आहे ती कॅरोलीन सारखी जिंकण्याची उर्मी बाळगण्याची.
*Let's prepare yourself to win the world.
Mr.Abhijeet Manav.
(Mind trainer & NLP practitioner)
Sir,it
ReplyDeleteSir,it's a awesome blog.felt like energetic and motivative.and I have realise here one thing and that is , overall things are depend on our ●positive attitude.●👌👌👌👌
ReplyDeleteBeing positive attitude it means being mindly strong.
Thanks
ReplyDelete